Grace moet weg?
In het jaar 2000, op mijn 24 ste, trok ik met mijn rugzak te voet en met het openbaar vervoer door Italië.
Het vliegtuig landde in Pisa en vanaf dan was het improviseren. Ik had een tent, slaapmatje, fototoestel en schetsboek mee. Al gauw leerde ik om te toeristische plekken daar te mijden als het op eten en drinken aankwam. Want de woekerprijzen daar, stonden niet garant voor een betere kwaliteit. De beste pizza's en broodjes vond je in de groezelige rand van de stad.
Per lijnbus vertrok ik naar Firenze waar mijn tent werd opgesteld in Fiesole, gelegen op de heuvel met zicht op de Firenze. Fiesole is bekend omdat een zekere Leonardo Da Vinci er zijn vliegende ontwerpen testte, zoals zweefvliegtuigen en helikopters.
Precies op deze testplaats maakte ik een schetsje waar ik vervolgens bovenstaand schilderij van maakte. Van het gewoon met het penseel schilderen was ik toen al overgestapt naar het paletmes, voor meer structuur. De langere droogtijd van ongeveer 6 a 7 maanden nam ik er dan maar bij.
Na enige omzwervingen kwam ik terecht op een plaats genaamd Forte Dei Marmi. Deze plaats intrigeerde me. Je had er de bergen in de verte en de zee in de voorgrond. De mensen waren er zeer chic gekleed en reden er met dure wagens rond. Het bruistte er van de vele kunstgalerieën. Een ligstoel aan het strand was voor mij onbetaalbaar. En zonder ligstoel mocht je zomaar niet op het strand zitten. Na enige discussie met de verhuurder, ik kwam alleen maar om te zwemmen, mocht ik mijn kleren toch op het strand leggen en enkele baantjes zwemmen, zonder dat ik hiervoor in mijn buidel moest tasten.
Later kwam ik erachter dat deze mondaine badplaats de geboorteplaats van onze ex-koningin Paola was. Ik maakte er schetsen en thuis ook onderstaand schilderij. Omdat ik een voorliefde had voor sterke vrouwen, schilderde ik er ook Grace Jones bij, die indruk gemaakt had op mij als kind bij het bekijken van de James Bond film, a view to a kill.
Jammer genoeg werd deze toevoeging door sommigen als storend gevonden. Maar zonder vond ik het toen maar saai en oninteressant. In ieder geval ben ik nu van plan om wat schuurpapier ter hand te nemen en Grace eindelijk weg te schuren. Want zonder is het schilderij inderdaad mooier, rustiger en krachtiger, enzovoort...
Of toch maar niet?😉